
ESMAIL KHOI*
اسماعیل خویی_ایران
چنین که بی طاقت می شوم
در
دقیقه های پریشانی آوری
که می پایم تا توبیایی,
بی قرار نمی مانم
برای بازدم خویش نیز
پس از دم زدن
و آنچنان
نیازمندم به دیدنت
_ای دوست!_
که در نگاه تو وقتی می کنم نگاه,
آه,
دریغم آید
حتا
از مژه برهم زدن
فوریه 1997-بیدرکجا
*اسماعیل خویی.جانانه ی شعر و جان زیبایی.انتشارات بنیاد اسماعیل خویی.آتلانتا.1382






